Met een glaasje perensap achter de bar. Mijn favoriete drankje bij de saunavereniging waar ik één keer in de week vrijwilliger ben.
Ik ben in gesprek met Alex, die een paar jaar geleden een burn-out heeft gehad. Hij was aannemer, en had zowel versleten gewrichten als financiële problemen. Dat werd hem uiteindelijk te veel. Nu is hij hier net als ik vrijwilliger.
De sauna waar we allebei werken is een fantastische plek, die bijna helemaal draait op vrijwilligers. Het gebouw is een oude tram-remise die in de jaren 80 is gekraakt. Toen is er ook een sauna gebouwd. Sindsdien is alles gelegaliseerd en is de sauna onderdeel van een zogenaamde broedplaats.
Er hangt een alternatieve, bijna spirituele sfeer. Zowel de medewerkers als het publiek dat hier komt passen daarbij. Muzikanten, kunstenaars, sjamanen, healers, schrijvers, dansers, visionairs, therapeuten, filmmakers. Maar ook gewone mensen zoals ik, die af en toe hun innerlijke hippie willen channelen.

Hier heb ik Alex dus leren kennen. Hij is destijds als onderdeel van zijn herstel begonnen met kunstschilderen. Gewoon voor de lol lekker kliederen met olieverf. Hij houdt van magische, een beetje surrealistische tafereeltjes. De sauna staat vol met kleurrijke krukjes die hij beschilderd heeft, die hier dus perfect in het decor passen.
Ondanks (of juist dankzij?) zijn relaxte houding, had hij na verloop van tijd een hoop kennis opgedaan over schilderen. En omdat het ondernemen hem toch in het bloed zat, is hij schildercursussen gaan geven.
Terwijl ik nog een maïsbroodje met geitenkaas en alfalfa voor hem klaarmaak, vertelt hij me het allerbelangrijkste dat hij zijn cursisten leert. En dat heeft helemaal niets te maken met penselen, doeken, verf mengen of schildertechnieken.
Hij weet overigens wel heel veel van al die praktische zaken af. Hij heeft een website vol geschreven met blogartikelen waarin hij alle fijne kneepjes van het schilderen met olieverf uitlegt. En voor wie meer wil heeft hij een aantal online cursussen gemaak. Daarin maakt hij een heel schilderij van begin tot eind en legt hij precies uit wat hij allemaal doet. Een soort Nederlandse Bob Ross, maar dan met nog véél meer uitleg en details.
Leuk detail: Alex is degene die mij geïnspireerd heeft om online ontspanningsoefeningen te gaan maken en delen!

Maar al deze technieken die hij zijn cursisten leert zijn dus nog niet zijn allergrootste kracht. De meeste beginnende schilders zijn namelijk veel te streng voor zichzelf. Ze stellen veel te hoge eisen. Ze vinden hun schilderijen ‘niet goed genoeg’. Ze vinden dat ze ‘er nog niets van bakken’. En dus houden ze er vaak al snel mee op.
Althans, als ze Alex niet hadden ontdekt! Hij heeft, met onvermoeibaar enthousiasme, uiteindelijk namelijk maar één boodschap aan zijn cursisten: Het gaat erom dat jij er lol in hebt. Wat een ander ervan vindt doet er geen mallemoer toe. Geen zier. Geen hol. Hij leert ze dus om mild te zijn.
Dat geldt voor het doen van ontspanningsoefeningen ook. Veel van mijn leden vertellen me dat de oefeningen nog ‘niet goed’ gaan. Dat het ze niet lukt om hun ‘hoofd leeg te maken’. Ze stellen hoge eisen aan hun eigen prestaties. Ze zijn streng voor zichzelf. Herken je dat…?
Maar streng zijn werkt niet bij leren ontspannen. Net als bij leren schilderen. Wat wél werkt is het loslaten van je verwachtingen. Mild zijn naar jezelf toe. Hoe je dat doet? Ik heb een aparte categorie met oefeningen die ik Positieve Houding noem. Hierin oefen je een positieve houding naar jezelf ontwikkelen. Er is zelfs een oefening die specifiek gaat over mild zijn naar jezelf. Die heet (je raad het al…) natuurlijk Mildheid.
Klik hier om de hele categorie Positieve Houding te bekijken »
